خوابهایت را به دست باد بسپار
این اشک ها را... این نفس ها را هم.... حوصله ام را سر برده است این دیووانگی! از تمامِ این سردردِ لعنتی که دارد امانم را میبرد.... کاش ساعت دوازده شب نبود و خودم را پرت میکردم توی خیابان و داد میزدم... کاش ساعت دوازده شب نبود و میشد فراموش کرد! میشد توی این خیابان بارانی و بی چتر بیخیال همه چیز شد و با داد و بیداد طعم اشک و باران را باهم چشید!.... کاش ساعت دوازده شب نبود که مجبور باشم هق هق هایم را اینهمه خفه کنم! کاش دوازده شب نبود که منحوسی شب گرفتارم کند!... حالم دارد از همه چیز به هم میخورد! حتی حالم از نوشتن ... حالم از بودن هم دارد بهم میخورد! باور کن رها.باور کن..... دارم سکرت گاردن را گوش میکنم و گریه میکنم!.... با تشکر از برادرِ خوب: احسانِ خلیلی
کاش ساعت دوازده شب نبود و همین حالا فرار میکردم....از تمامِ ماتمهایِ امشبم..
پ.ن:
برچسبها: بغض, هیچ, سرگشتگی های من
ریشه های ما به آب،شاخه های ما به آفتاب میرسند
ما دوباره سبز میشویم...
قول میدهم...(قیصر امین پور)
___________________
اینجا جغد شب بیدار سبز مینویسد گویا!
از سرگشتگی ها. از دوربین بازی ها. از فیلم دیدن ها
از شعر خواندن ها . از اواز خواندن ها از خواندن ها و خواندن ها و
خواندن ها. از خودم و از روزمرگی های دوار شهر
Daily:
قالب های ایما
قالب های ایما
IIMAco
