خوابهایت را به دست باد بسپار
به نگاهِ مردم شهر مشکوکم! به حتی مهربانی هاشان به حتی همین لبخندی که میزنند! این عینک بدبینی دیگر دارد جزئی از من میشود انگار... خوب نیست هیچ خوب نیست که دارم از درون قابِ این عینک لعنتی اطرافم را میبینم! نمیدانم مثل نگارخانه ی سعیده - راز های شهر من - شاید راز نامهربانی ها رو خودم میدانم فقط شاید شاید به قول اخوان : کسی رازِ مرا داند که از این رو به آن رویم بگرداند! اما میتونم بگم: نا مهربونی ها رو بگیر از من غم هاتو ای پنجره حاشا کن.... چقدر این شعر قشنگه.... چقدر این روز ها برام آشناس! فانوسسسسسسسسسسِ رفاقت، روشن نییییییییییییییییییست.... مشکوکم به خوابِ خاکستر مشکوکم.... پی نوشت: با کوچه اواز رفتن نيست (آهنگ ساز :بابک بیات/ترانه سرا: ایرج جنتی عطایی/ با صدای مانی رهنما)
فانوس رفاقت روشن نيست
نترس از هجوم حضورم
چيزى جز تنهايى با من نيست
وقتى تو نباشى من به من مشكوكم
به هر گل به هر سايه روشن مشكوكم
مشكوكم به اشك كبوتر مشكوكم
مشكوكم به خواب خاكستر مشكوكم
بى تو به كابوس و به رويا مشكوكم
به شعله به پروانه حتى مشكوكم
باز امشب فانوسي روشن نيست
با سوگ اين شب يك شيون نيست
از كوكب تا كوكب خواموشي
شب هست و شوق شب كشتن نيست
ترسم نيست از ديوار از بن بست از سايه
تاريك تاريكم من از من ميترسم
چرا دل ببندم به شب كوچه گردى
كه از اين سكوت سترون ميترسم
من از سايه هاى شب بى رفيقي
من از نارفيقانه بودن ميترسم
مشكوكم به اشك كبوتر مشكوكم
مشكوكم به خواب خاكستر مشكوكم
با کوچه اواز رفتن نيست
فانوس رفاقت روشن نيست
نترس از هجوم حضورم
چيزى جز تنهايى با من نيست
شب هست و شوق شب كشتن نيست
برچسبها: سرگشتگی های من, از لابه لای ترانه های خاک خورده ی سیستم, شعرهای دلنشین, هر ترانه یک حرفِ تازه
ریشه های ما به آب،شاخه های ما به آفتاب میرسند
ما دوباره سبز میشویم...
قول میدهم...(قیصر امین پور)
___________________
اینجا جغد شب بیدار سبز مینویسد گویا!
از سرگشتگی ها. از دوربین بازی ها. از فیلم دیدن ها
از شعر خواندن ها . از اواز خواندن ها از خواندن ها و خواندن ها و
خواندن ها. از خودم و از روزمرگی های دوار شهر
Daily:
قالب های ایما
قالب های ایما
IIMAco
