خوابهایت را به دست باد بسپار

باید ایستاد؛ بدون تزلزل ، بدون شک ، وبدون اضطراب ...
باید ایستاد؛ حتی اگر زانوها قدری بلرزد، شک قدری نفوذ کرده باشد، واضطراب ، نیز ، ناگزیر، قدری ...
اصل ، درهرشرایطی ، وبه هرشکلی، ایستادن است؛ چراکه دوام درایستادگی، به هرحال، شکل وشرایط را، به سود انسان ایستاده تغییر خواهد داد

(نادر ابراهیمی)

برای کسی که حتی نمیدانم این را میبیند یانه!

اما فقط برای او.

برای اویی که می فهمد...


پ.ن:

تو که میدونی/همه ی عمرمو اونجا گذاشتم و رفتم

تو که میدونی بجز آغوشِ تو جایی نداشتم و رفتم

اگه رفتم و تو سراغمو نمیگیری هنوزم که هنوزه.....

دخترکِ رهایِ شهرِ باران | |