خوابهایت را به دست باد بسپار
چشمان تو را دوست دارم، ای یار آن شگفتی تابان آتش وار را هنگامی که به ناگاه پلک می گشایی و آذرخشی انگار آسمان را از هم می درد به شتاب نگاه می کنی و پایان فرا می رسد و این افسونی است عظیم تر از آن، که ستوده
شود چشمانت در بوسه ای پرشور فرو می افتد و از میان مژگان اندوهگینت خاکستر گرم اشتیاق می درخشد ... *** شعری که در پایان فیلم استاکر (آندری تارکوفسکی)
خوانده می شود. شاید همان مضمون اصلی فیلم هم باشد در پایان سفر عجیب و غریب و ناکام
سه قهرمانش برای ورود به اتاق آرزو. منبع: پنج فیلمنامه آندری تارکوفسکی، نشر نی،تهران،
1383 (استاکر، صفحه 261، ترجمه مژگان محمد)
برچسبها: قطعات آشنا, فیلمواره دخترکِ رهایِ شهرِ باران | |
من به چشم های بی قرار تو قول میدهم
ریشه های ما به آب،شاخه های ما به آفتاب میرسند
ما دوباره سبز میشویم...
قول میدهم...(قیصر امین پور)
___________________
اینجا جغد شب بیدار سبز مینویسد گویا!
از سرگشتگی ها. از دوربین بازی ها. از فیلم دیدن ها
از شعر خواندن ها . از اواز خواندن ها از خواندن ها و خواندن ها و
خواندن ها. از خودم و از روزمرگی های دوار شهر
ریشه های ما به آب،شاخه های ما به آفتاب میرسند
ما دوباره سبز میشویم...
قول میدهم...(قیصر امین پور)
___________________
اینجا جغد شب بیدار سبز مینویسد گویا!
از سرگشتگی ها. از دوربین بازی ها. از فیلم دیدن ها
از شعر خواندن ها . از اواز خواندن ها از خواندن ها و خواندن ها و
خواندن ها. از خودم و از روزمرگی های دوار شهر
Daily:
قالب های ایما
قالب های ایما
IIMAco
